Di antara para pangarang Indonésia–komo Sunda mah–Ajip Rosidi kawilang panggetolna koréspondénsi. Sili suratan jeung papada para pangarang, seniman, budayawan, politikus, nagarawan dalah jeung jalma biasa nu teu kaasup katégori di luhur. Ampir dina sakabeh buku karanganana nu winangun kumpulan éséy atawa kritik, pasti aya tulisan mangrupa surat. Saperti dina Dur Panjak (1966), jeung Dengkleung Déngdék (1986). Atawa dina buku Kapankah Kesusasteraan Indonesia Lahir? (1964). Di dinya, aya surat-sinurat Ajip jeung Rustam Éfféndi, kekentong panyajak Indonésia saméméh Pujangga Baru.